Колико уложити за осигурање тикета зависи од тога шта играч жели да закључа. Да би оба исхода донела исто, улог на супротну страну једнак је могућој исплати тикета подељеној квотом те стране. Рецимо да тикет са могућом исплатом од десет хиљада динара чека последњи пар, уз квоту 2,50 на супротан исход. Четири хиљаде динара на супротан исход враћају десет хиљада ако тикет падне, а ако прође, од десет хиљада се одузимају четири хиљаде улога. Оба пута остаје шест хиљада пре пореза, минус првобитни улог тикета.
Сваком осигурању претходи једно питање: да ли би играч данас уложио тај износ на супротан исход да нема тикета? Ако је одговор не, осигурање је куповина мира, и то по цени са маржом. Ако је тикет постао велик у односу на месечни буџет, закључавање дела добитка може бити разумно, јер разлика између нуле и великог износа има стварну тежину. Одлука се зато доноси по буџету и плану, а не по осећају у последњим минутима утакмице.
Осигурање тикета пред крај обично се ради уживо, док се последњи пар још игра. Квоте уживо се стално мењају, па се износ осигурања прорачунава поново пред сваку уплату. Касно осигурање тражи мањи улог када је тикет близу пролаза, јер је квота на супротан исход висока, али тада и штити од најмањег ризика. Многе кладионице нуде и cash out, ранију исплату тикета по цени коју саме поставе; та цена обично укључује маржу, па је често нижа од вредности сопственог осигурања.